بین موجودات ناسوتی که در این عالم زندگی میکنند و  موجودات عوالم دیگر همواره ارتباط خاصی برقرار است.یعنی موجودات روحانی و ملکوتی این عالم همواره با موجودات ملکوتی و فرشتگان عوالم دیگر در ارتباط می باشند.و بین آنها انس و علاقه و مناسبت ویژه ای موجود می باشد.(البته ممکن است این ملائک با چشم ظاهر دیده نشوند)

در واقع هرچه باطن فردی در این عالم زیباتر باشد و ملکوتی تر باشد، ارتباط او با ملائک بیشتر خواهد شد.اهل ملکوت آسمانها و فرشتگان به زیبایی های ظاهری نیز علاقه مندند . ملائک تلاوت قرآن و پاکیزگی و طهارت و بوی خوش عطر و پوشیدن لباس سفید را دوست دارند.همچنین آنها در مکانهای مقدس و مکانهایی که اولیاء خدا حضور دارند رفت و آمد میکنند.

مهمترین وظیفه این دسته از فرشتگان که با اهل زمین در ارتباط میباشند این است که آنها واسطه فیض الهی هستند.یعنی آنها با ملکوتی که دارند تدبیر کننده و تربیت کننده باطن ها در این عالم هستندو باعث به کمال رساندن انسانها میشوند.پس نزدیک شدن به آنهاموجب کمال ما میشود.

در واقع فیض الهی از چشمه وجود آنان در این عالم سرچشمه میگیرد.

احادیث بسیاری از ائمه به ما رسیده است که نشاندهنده حضور ملائک در سرزمین کربلا می باشد.

امام صادق(علیه السلام) می فرمایند:زیارت کنید کربلا را و آن را ترک نکنید زیرا بهترین اولاد پیامبران در آن قرار دارد.و ملائک هزار سال قبل از واقعه عاشورا آنجا را زیارت می کردند(این امر نشاندهنده تقدس سرزمین کربلا می باشد)و جبرئیل و میکائیل شبی نیست که آنجا را زیارت نکنند.پس کوشش کنید تا این موهبت از شما فوت نشود.

همچنین در جای دیگر میفرمایند:در کربلا همواره فوجی از ملائک در حال نزولند و فوجی از آنها در حال عروجند.

احادیثی با این مضمون بسیار زیاد است.

بنا براین حضور ملائک در کربلا یک نشانه کمال ملکوتی آن سرزمین میباشد.

سرزمین کربلا با وجود ملائک سرچشمه فیض الهی است.فرشتگانی که در آنجا حاضرند به واسطه زیارت و اشک ریختن برای امام حسین (علیه السلام) کسب فیض میکنند و همچنین آنها باعث میشوند تا دعاهای زائران به استجابت برسد.آنها هنگام ورود زائران به استقبال زوار میروند و در طول سفر برای زائران دعا میکنند و هنگام بازگشت زائران آنها را مشایعت میکنند.(به دلیل حجاب های نفسانی همه انسانها قادر به دیدن آنها نیستند)