توبه در لغت به معني برگشت از ريشه (تاب، يتوب) مي باشد.

 در قرآن اين كلمه هم براي خدا به كار رفته و هم براي بنده!!!!!

 خدا بر مي گردد از غضب به رحمت .از غضبش نسبت به بنده بر مي گردد.دريچه هاي توفيق را كه به روي انسان بسته باز مي كند.

بنده از هرچه غير خداست به سوي خدا بر مي گردد.از شقاوت به سعادت بر ميگردد.

 توبه يكي از تعاليم حقيقي است كه در حال حاضر  فقط اختصاص به اسلام دارد، علامه طباطبايي صريحاً مي فرمايد كه مسئله توبه فقط و فقط در شريعت اسلام است.نه يهوديها و نه مسيحيان توبه را به اين گونه كه در اسلام هست ندارند.مثلاَ  در مسيحيت اگر فردي بخوهد پاك شود اعتراف به گناه مي كند و پول به كشيش مي دهد !! در واقع بهشت را مي خرد.

البته در زمان زندگي حضرت مسيح توبه وجود داشته اما در حال حاضر به دليل تحريفات به اين شكل درآمده است.

 توبه اولين منزل از منازل سلوك الي الله است.اگر انسان بخواهد به خدا برسد بايد اول از باب توبه وارد شود.بدون توبه نمي توان به درجه قرب الهي رسيد.

 توبه نشانه آدميت انسان است چون موجودات ديگر اعم از حيوانات و جماد و نبات هيچكدام توبه نمي كنند.

 توبه يك انقلاب قلبي و روحي و رواني است

 يعي توبه لفظ نيست بلكه يك حالت روحي و باطني است.

لفظ و لسان فقط اعلام توبه است و آن حالت دروني خود توبه است.

حالات روحي كه منجر به توبه ميشود:

1- پشيماني از گناه و خطا

2-شرمندگي و خجالت(از خداوند و صاحب الزمان)

3-حسرت و ندامت

 اگر اين سه  حالت روحي در كسي رخ دهد انقلابي در درونش ايجاد مي شود و او تغيير مسير مي دهد و توبه ميكند.