سالروز شهادت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)را بر صاحب عصر و الزمان تسلیت عرض مینماییم

امام صادق (عليه السلم) نقل مي فرمايد كه:

وقتي مهاجمان به خانه علي يورش بردند كه درب خانه را بشكنند يا بسوزانند و وارد منزل شوند حضرت زهرا پشت درب منزل رفته و خطاب به عمر كه پيشا پيش ديگران بود فرمود:(واي بر تو اي عمر!اين چه جرات و جسارتي است كه نسبت به خدا و رسول خدا كرده اي؟آيا مي خواهي نسل رسول خدا را نابود كني؟و از ميان برداري؟آيا مي خواهي نور خدا را خاموش كني؟خداون نور خود را حفظ ميكند و تداوم مي بخشد.)

همچنين در آن لحظه كه امام را به سوي مسجد مي كشيدند و هيچ كس در آن غربت و تنهايي دفاع نمي كرد حضرت زهرا خود را به عمر رساند و فرمود:(اي پسر خطاب سوگند به خدا اگر كراهت نداشتم كه بيگناهان مدينه گرفتار بلاي الهي شوند نفرين مي كردم و آنگاه مي فهميدي كه نفرين من خيلي زود تحقق مي پذيرد.)

بر اثر ترس از نفرين حضرت زهرا (سلام الله) مهاجمين دست از امام كشيدند و از تهديد و قتل امام منصرف شدند و امام از مسجد بيرون آمده راه خانه را در پيش گرفت و حضرت زهرا شوهر معصوم خويش را نگريست و فرمود:

(علي جان!جانم فداي جان تو.و جان و روح من سپر بلاهاي جان تو اي ابا الحسن همواره با تو خواهم بود اگر در خير و نيكي بسر بري با تو خواهم زيست و اگر در سختي و بلا گرفتار شدي باز با تو خواهم بود.)

                          قسمتهايي از وصيتهاي حضرت فاطمه(سلام الله عليها)

 حضرت زهرا  در واپسين لحظات زندگي به امير المومنين چنين وصيت كرد كه:

(اي اباالحسن!براي من لحظهاي بيش از زندگاني نمانده است و زمان كوچ و خداحافظي فرا رسيده است.سخنان مرا بشنو زيرا بعد از اين صداي فاطمه را هرگز نخواهي شنيد.تو را وصيت مي كنم كه مرا فراموش نكني و پس از وفات من همواره مرا زيارت نماي.

 اي پسر عموي پيامبر خدا تو را پاداش نيكو دهد.چون مردان به زنان نياز دارند پس از من با دختر خواهرم امامه ازدواج كن زيرا او همانند من به فرزندانم مهربان است.)

 حضرت در لحظات آخر به شدت گريست امام پرسيد:چرا گريه ميكني؟فرمود:(بر مصيبتهائي كه پس از من بر تو باريدن خواهد گرفت مي گريم. )

امام علي (عليه السلام) فرمود:گريه مكن! سوگند به خدا اين گونه سختي ها در راه خدا براي من ناچيز است.